byEFSaNE iLe HiKaYeLeR
YASAM NEDIR ?
Gökyüzünde dünyayi yasarken sonsuz özgürlügümle birlikte, yasami ariyordum ne oldugunu bilemeden... Bir su damlasiydim, günesin isiklarinda renklerle oynayan, karanliklarda yildizlarla konusan... Mutluydum rüzgarla birlikte mavilige savrulurken, mutluydum kuslarla kanat çirparken, mutluydum gökkusagi olup renkleri saçarken... Takilmisken bir bulutun pesine, görürdüm yasayanlari yeryüzünde... Hepsi zamanla kosar gibi, hep bir seylerin pesinde... Bazen bir kusun kanadina karisir, uçardim onunla, rüzgâra karsi çigliklarla birlikte. Yasami sorardim kuslara, nedir diye? Özgürlük derlerdi bana... Göklerde özgürce kanat çirpabilmek, rüzgâra bas kaldirmak. Ama yagmur yagdiginda özgürlükleri elinden alinir, agirlasan kanatlari daha fazla çirpinamazdi damlalar karsisinda... Siginirken bir kaya kovuguna, özgürlüklerini teslim ederlerdi yagmura, sessizce... Karistim bir gün yagmur damlalarinin arasina, gücü hissedebilmek için... Topraga karismak istedim, çogalmak istedim, azgin bir nehir olup akmak istedim, deniz olmak istedim, yasami bulmak istedim, yasam olmak istedim... Terk ettim gökyüzünü günese veda edemeden... Altimda gittikçe büyüyen yeryüzü beni kendine dogru hizla çekerken daha da büyüdüm, çogaldim. Kosmaya basladim bir an önce topraga kavusabilmek için. Yasami hissedebilmek için... Yasam olabilmek için... Topraga ilk dokunus, ilk sarilis... Sicakti toprak, gökyüzünün olamadigi kadar... Beni sarmaladi sefkatle, beni içine aldi sevgiyle... Sevdim onu... Seviyorum dedim yasamayi seninle birlikte...Topragin derinliklerinde, karanlik sicakliklarda güveni hissettim... Zaman geçtikçe büyüdüm, çogaldim... Yerimde duramaz hale geldim... Günesi özledim... Yildizlara merhaba demek istedim.... Terk ettim topragi. Sicakligini, sefkatini. Bir sabah çiçekler açarken gökyüzünü gördüm yeniden... Öylesine mavi, öylesine sinirsiz, öylesine özgür... Aktim, gittikçe büyüyerek... Beni sarmalayan topraga dokunarak aktim... Nereye gittigimi bilemeden... Sadece yasami ögrenebilmek için aktim... Benimle çiçekler açti agaçlarda, topraktan otlar fiskirdi delicesine... Ben onlara yasami sunarken, cevap veremediler bana yasam nedir diye sordugumda... Büyümek istedim... Daha hizli akmak, denize kavusmak istedim... Aktim gökyüzünün görünmedigi issiz ormanlarin arasindan, yillardir kimildamaktan korkan taslari pesimde sürükleyerek, baskaldirircasina ... Basaklarin rüzgârla dans ettigi ovalara geldigimde duruldum... Onlari seyredebilmek için yavasladim... Sordum uçusan kelebeklere yasami... Rüzgarla dans mi diye?.. Cevap vermediler bana... Denizi aradim uzaklarda, görebilmek için köpürdüm, tastim ona bir önce dokunabilmek için. Sonra bir sabah, daha günes isiklarini serpmeye baslamamisken dünyaya, uzaklarda maviligi gördüm... Gördüm orada canliligi, baskaldirmisligi, hasreti... Kavusmak istedim bir an önce, sarilmak istedim... Koynuna girmek istedim bir sevgili gibi... Sevismek istedim onunla... Yasami istedim ondan... Dokundugumda denize, baliklar kaçti benden, suyum karisti denize... Bir oldum onunla... Ufacik bir damlaydim, bulut oldum, toprak oldum, deniz oldum, okyanus oldum. Kapladim dünyayi canliligimla. Dalgalarla oynarken derinliklere karistim... Derinligin sessizliginde güzellikleri buldum... Yasam gizlenmis güzellikler midir diye sordum denize? Cevap alamadim... Insan olmak istedim... Yasamin ne oldugunu ögrenirim diye...Döl oldum genç bir erkegin atesli vücudunda... Yildizli bir gecede can oldum bir disiyle... Büyümeye basladim içinde oldugum insana fark ettirmeden... Büyüdüm, büyüdüm... Ayni toprak gibi sicak ve karanlik bu yer bana güven verdi, huzur verdi... Zaman geçtikçe, yerime sigamaz hale geldim... Günese sarilmak istedim... Yildizlari görmek, denizle konusmak istedim... Yasami insanlara sormak istedim... Isikla tekrar kavustugumda özgürlügümü hissettim yeniden... Küçük bir su damlasiyken gezdigim gökyüzünü yeniden görebilmek mutluluk verdi... Büyüdüm zamanla... Diger insanlarla birlikte, zamanla birlikte... Sordum insanlara yasam nedir diye?.. Cevap veremediler... Bir gün asik oldum birisine, neden diye sormadan kendime... Bir kus gibi özgürce, bir nehir gibi delicesine akarak, bir deniz gibi sinirsizca sevdim birisini... O zaman anladim ki; YASAM SEVGIDIR... SADECE SEVGI.

Bu sayfayi sevdiginiz birisine göndermek istermisiniz?

Sizin Adınız:
Sizin e-mail adresiniz :
Arkadaşınızın adı:
Arkadaşınızın e-mail adresi
Mesajınız: